Hoewel Filip Anthuenis de job als Lokers burgemeester zowat het mooiste politieke ambt vindt dat er bestaat was hij sinds 1995 ook nog werkzaam in de Kamer van Volksvertegenwoordigers voor de VLD-fractie. Momenteel zet hij het werk in Brussel voort als senator.

“Vanuit mijn lokale ervaring kan ik perfect een aantal wantoestanden en leemten in de wetgeving ontdekken”, aldus Anthuenis. “Die kan ik dan in wetsvoorstellen gieten.”

Hoe en wanneer belandde je destijds in de Kamer van Volksvertegenwoordigers?

Filip Anthuenis
Ik zetelde in de federale Kamer van Volksvertegenwoordigers sinds 1995, het Dehaene-tijdperk. Ik zat dus van 1995 tot 1999 in de oppositie. Mijn fractieleider was toen Patrick Dewael, de huidige minister van Binnenlandse Zaken. Er is een eeuwigheid verschil tussen deel uitmaken van de oppositie en behoren tot de meerderheid, zeker in het federale parlement. Vanuit de oppositie kon ik vrank en vrij mijn mening zeggen. Het is duidelijk dat men als parlementslid van de meerderheid iets minder kan spreken.
 

Naar welke onderwerpen ging jouw interesse uit?

Filip Anthuenis
Tijdens mijn eerste legislatuur zetelde ik in de commissie Sociale Zaken, vermits ik ondertussen secretaris van het Liberale Ziekenfonds was en over een bepaalde knowhow beschikte in de sociale dossiers (gezondheidheidszorgen, pensioenen, tewerkstelling, ...).

Als oppositielid deed ik ijverig mijn best om de vakministers (toen Lokeraar Miet Smet, Marcel Colla en Magda De Galan) het vuur aan de schenen te leggen, en op een opbouwende manier hen te ondervragen over bepaalde maatregelen, en vooral een aantal onrechtvaardigheden aan te kaarten. In de plenaire vergadering staan de dossiers rond NAVO-secretaris-generaal Willy Claes en het verslag van de onderzoekscommissie Dutroux door Marc Verwilgen in mijn geheugen gegrift.

In 1999 volgde een ommekeer in jouw parlementaire carrière?

Filip Anthuenis
Inderdaad, de liberalen werden de grootste partij bij de parlementsverkiezingen van 1999, en leverden premier Guy Verhofstadt in de federale regering en minister-president Patrick Dewael in de Vlaamse regering. Als volksvertegenwoordiger bleef ik mijn verantwoordelijkheid opnemen in de commissie Sociale zaken en werkte ik mee vanuit de meerderheid aan een aantal positieve maatregelen in de sociale zekerheid.

Ik denk aan de wet op de inkomensgarantie voor ouderen en het verhogen van de budgetten in de gezondheidszorgen. Ik probeerde ook minister Onkelinckx van Tewerkstelling een beetje in te tomen, want zij sprong iets te ijverig in de bres voor haar PS- en FGTB-achterban. Tegelijkertijd deed ik ook een aantal inspanningen om mijn collega-volksvertegenwoordigers te overtuigen van de noodzaak aan efficiënte en consequente maatregelen in het migratie-en asielbeleid. Vanuit mijn lokale ervaring kon ik perfect een aantal wantoestanden en lacunes in de wetgeving ontdekken en in wetsvoorstellen gieten.


Je bent in 2003 opnieuw aan een ambtstermijn in de Kamer begonnen?

Filip Anthuenis
Bij de verkiezingen van mei 2003 werd ik opnieuw verkozen. Ik besloot in samenspraak met de fractie en toenmalig fractieleider Rik Daems om te gaan zetelen in de commissie Binnenlandse Zaken. Daar worden verschillende zaken behandeld waar ik als burgemeester veel mee geconfronteerd word. Ik denk aan de politiehervorming, de plannen om de brandweer te reorganiseren, het asielbeleid, de migratieproblematiek,...
g

En vervolgens de senaat ?

Filip Anthuenis

Ik was enorm verheugd. Vooral de brandweerhervorming, politieaangelegenheden en het migratievraagstuk zal ik nauwlettend blijven opvolgen. Net als regionale dossiers, trouwens. De ontwikkeling van de Waaslandhaven en de problematiek van de mobiliteit in het Waasland waren zaken die prioritaire aandacht verdienden. 

En nu het Vlaams parlement ?

Filip Anthuenis

Inderdaad. Ik ben vastberaden om er eens goed in te vliegen. Mobiliteit, inburgering zijn thema's die hier mijn speciale aandacht trekken. Tegelijk zal ik me hier opwerpen als een vurig verdediger van de Vlaamse steden en gemeenten.